De openingstentoonstelling “Birma: aspecten van een verborgen cultuur” is opgebouwd rond een privé collectie die sinds de begin jaren ’90 is ontstaan. Dit is reeds een opmerkelijk feit op zich gezien er tot op vandaag slechts enkele musea een noemenswaardige collectie ter hunner beschikking hebben met Myanmar als thema. Dit kan grotendeels uitgelegd worden door het feit dat de meeste Zuid-Oostaziatische culturen sinds lange tijd zijn beschouwd als inferieure, afgeleide vormen van de Indische en/of Chinese kunst.

In eerste instantie waren het vooral de speciale, ongewone en in zekere mate hedendaagse, vormen van de lakobjecten die de aandacht trokken van de verzamelaar. Het werd al vlug duidelijk dat niet allen van dezelfde regio afkomstig konden zijn. De tentoongestelde hsun ok’s komen van de regio Upper en Lower Birma evenals de bergachtige streken van de Shan staat. Sommigen dateren heel waarschijnlijk uit de tweede Ava periode (1763-83) maar de meeste onder hen uit begin 20e eeuw. In de grote hal op de gelijkvloers worden deze hsun ok’s tentoongesteld als sculpturen naast een reeks van textielwaren die getuigen van een rijke traditie van weeftechnieken.
Andere visuele objecten die men in een authentieke Theravadana Boeddhistische cultuur kan verwachten naast objecten voor magische rituelen en tatoeage vanwege de diverse etnische culturen worden tentoongesteld. Objecten zoals ceramiek en tegenwichten tonen bovendien aan hoe handesroutes ter land en ter zee hebben bijgedragen tot de totstandkoming van rijke, diverse culturen.